Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013

Συνέντευξη Sadahzinia στο in2music.gr

Sadahzinia: Ξόρκισε τα κρυφά και απαντά σε 14 ανατρεπτικές ερωτήσεις.

Η αλήθεια είναι ότι αυτή την φορά είπαμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό, να ενώσουμε την μουσική με εκείνον που την ακούει και την εκτιμά.
Η αγάπη για την μουσική δένει τον κόσμο. Η αγάπη για τα παιδιά και την μουσική δένει μια άλλη παρουσία, γυναικεία και με άρωμα από λουλούδι. Η Γιολάντα Τσιαμπόκαλου a.k.a Sadahzinia, απαντά για όσα δεν ξέραμε, μέσα από λόγια και στίχους. 


In2Music: Πέρα απ’ την καριέρα σου στο τραγούδι, γράφεις και παραμύθια. Ποια είναι η πιο ωραία εμπειρία που έχεις αποκομίσει απ’ την επαφή σου με τα παιδιά;
Οι στιγμές που έχω ζήσει μέσα σε απομακρυσμένα σχολεία της επαρχίας – με τρεις μαθητές όλους κι όλους να κρέμονται απ’ τα χείλη μου, κι ύστερα να με φορτώνουν λεμόνια, αυγά και κεράσματα – με τους μαθητές κάποιου νησιού της άγονης γραμμής, με τα παιδιά μεταναστών και αθίγγανων που ζουν πίσω απ’ το Γκάζι, με πιτσιρίκια σε διάφορες γωνιές όλης της Ελλάδας αλλά ακόμα και σε γειτονικά βιβλιοπωλεία της Αθήνας ή σε βιβλιοθήκες ή σε πλατείες με κάθε λογής ηλικίες παιδιών, είναι στιγμές γεμάτες χρώμα, γέλιο, φως. Μικρά χεράκια που με αγκαλιάζουν και κρεμιούνται πάνω μου ζητώντας μου να μείνω λίγο ακόμα... Έχω στο σπίτι μια ολόκληρη ντουλάπα γεμάτη ζωγραφιές, αφιερώσεις, αυτοσχέδια βιβλία, φιλοτεχνημένα με όλο τους το μεράκι. Δεν έχω πετάξει τίποτα. Θυμάμαι πολλές στιγμές μα θα σου πω για μια. Κάτι πολύ απλό. Και πολύ ειλικρινές. Δεν ξέρω γιατί τότε συγκεκριμένα. Απλά έγινε: σε ένα νηπιαγωγείο της Κρήτης, με μια εμπνευσμένη νηπιαγωγό, όπου κάναμε παράσταση (με την συνεργάτιδά μου, Εύη Σταθακοπούλου) ένα από τα παραμύθια μου. Αφού τελειώσαμε κι ετοιμαζόμασταν να φύγουμε, τα παιδιά είχαν ετοιμάσει κάτι για μένα. Μου χορέψανε ένα τραγούδι του Λάγιου, το «γεια σου κύριε μενεξέ». Ο τρόπος που εκφραζόντουσαν αυτά τα πλασματάκια με τον χορό τους, το βλέμμα τους και οι φωνές τους με έκαναν αρχικά να γελάσω από χαρά και ύστερα να κλαίω. Δεν μπορούσα να συγκρατήσω με τίποτα τα δάκρυά μου και παράλληλα γελούσα. Μάλλον ξάφνιασα τα μικρά που δεν ήθελαν να με κάνουν να κλάψω. Αλλά για μένα ήταν μια πραγματική στιγμή απόλυτης ευτυχίας. Από αυτές που θες να της ξακρίσεις και να της βάλεις στην κορνίζα.

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρη τη συνέντευξη στο in2music.gr.